5.14.1 – A deltaizom és a rotátorköpeny – Deltamuskel und Rotatorenmanschette
1. A vállízületet körülvevő izmok egyrészt a felkarcsont mozgatását végzik, másrészt aktívan biztosítják a viszonylag sekély ízületi árokban fekvő felkarcsontfejet. – Die das Schultergelenk umgebenden Muskeln bewegen einerseits den Oberarmknochen und sichern andererseits aktiv den in der relativ flachen Gelenkpfanne liegenden Humeruskopf.
2. Közülük a felületesen elhelyezkedő deltaizom elsősorban a kar nagy erejű mozgásaiban vesz részt, míg a mély rotátorköpeny főként az ízület dinamikus stabilizátora. – Von ihnen ist der oberflächlich gelegene Deltamuskel vor allem an kraftvollen Bewegungen des Arms beteiligt, während die tiefe Rotatorenmanschette hauptsächlich der dynamischen Stabilisierung des Gelenks dient.
3. A deltaizom (musculus deltoideus) vastag, háromszög alakú izomként borítja be a vállízületet, és kialakítja a váll jellegzetes lekerekített körvonalát. – Der Deltamuskel (Musculus deltoideus) bedeckt als dicker, dreieckiger Muskel das Schultergelenk und bildet die charakteristische gerundete Kontur der Schulter.
4. Széles eredési területe a vállöv három egymással összefüggő csontos képletét, a kulcscsontot, a vállcsúcsot és a lapockatövist foglalja magában. – Sein breites Ursprungsgebiet umfasst drei zusammenhängende knöcherne Strukturen des Schultergürtels: das Schlüsselbein, die Schulterhöhe und die Schulterblattgräte.
5. Elülső, kulcscsonti része (pars clavicularis) a kulcscsont oldalsó harmadának elülső széléről és felszínéről ered. – Sein vorderer Schlüsselbeinanteil (Pars clavicularis) entspringt am vorderen Rand und an der Oberfläche des lateralen Drittels der Clavicula.
6. A középső, vállcsúcsi rész (pars acromialis) az acromion oldalsó széléről, a hátulsó, tövisi rész (pars spinalis) pedig a lapockatövis alsó ajkáról indul. – Der mittlere Schulterhöhenanteil (Pars acromialis) entspringt am lateralen Rand des Akromions, der hintere Grätenanteil (Pars spinalis) an der Unterlippe der Spina scapulae.
7. A három rész rostjai lefelé és oldal felé összetartanak, majd közös, erős ínnal tapadnak a felkarcsont deltaizom-érdességén (tuberositas deltoidea). – Die Fasern der drei Anteile konvergieren nach unten und lateral und setzen anschließend mit einer gemeinsamen kräftigen Sehne an der Tuberositas deltoidea des Humerus an.
8. Mivel az egyes izomrészek az ízület forgástengelyéhez képest eltérő helyzetben futnak, működésük részben közös, részben egymással ellentétes. – Da die einzelnen Muskelanteile in unterschiedlicher Lage zur Rotationsachse des Gelenks verlaufen, wirken sie teilweise gemeinsam und teilweise gegensätzlich.
9. A középső rostok legfontosabb feladata a kar távolítása, amelyet körülbelül tizenöt fokos helyzettől kilencven fokig különösen hatékonyan végeznek. – Die wichtigste Aufgabe der mittleren Fasern ist die Abduktion des Arms, die sie besonders wirksam von etwa fünfzehn bis neunzig Grad ausführen.
10. A távolítás kezdetét azonban rendszerint a tövis feletti izom indítja el, mert nyugalmi helyzetben kedvezőbb irányban húzza a felkarcsontot. – Den Beginn der Abduktion leitet jedoch gewöhnlich der Obergrätenmuskel ein, da er den Humerus aus der Ruhestellung in einer günstigeren Richtung zieht.
11. Elöl a kulcscsonti rész a kart előreemeli, befelé forgatja és vízszintes síkban közelíti, különösen akkor, amikor a kar már távolított helyzetben van. – Vorn hebt der Schlüsselbeinanteil den Arm nach vorn, rotiert ihn nach innen und adduziert ihn in der Horizontalebene, besonders bei bereits abduziertem Arm.
12. Ezzel szemben a tövisi rész hátravezeti és kifelé forgatja a kart, miközben a vízszintes közelítés ellenkező irányú mozgását is támogatja. – Demgegenüber führt der Grätenanteil den Arm nach hinten und rotiert ihn nach außen, wobei er auch die entgegengesetzte Bewegung zur horizontalen Adduktion unterstützt.
13. Ha az elülső és a hátulsó rész egyszerre húzódik össze, forgató hatásuk nagyrészt kiegyenlítheti egymást, miközben a távolítás megmarad. – Kontrahieren der vordere und der hintere Anteil gleichzeitig, können sich ihre Rotationswirkungen weitgehend ausgleichen, während die Abduktion erhalten bleibt.
14. A deltaizmot a hónaljideg (nervus axillaris) idegzi be, amely a hónaljárokból a felkarcsont sebészi nyaka körül hátrafelé halad. – Der Deltamuskel wird vom Achselnerv (Nervus axillaris) innerviert, der aus der Achselhöhle um den chirurgischen Hals des Humerus nach hinten zieht.
15. Az ideget az arteria circumflexa humeri posterior kíséri, és együtt lépnek át a lapocka, a felkarcsont és a környező izmok által határolt négyszögletű résen. – Der Nerv wird von der Arteria circumflexa humeri posterior begleitet; gemeinsam durchqueren sie die von Schulterblatt, Humerus und benachbarten Muskeln begrenzte viereckige Lücke.
16. A hónaljideg sérülésekor gyengül vagy kiesik a kar aktív távolítása, a váll körvonala pedig a deltaizom sorvadása miatt ellapulhat. – Bei einer Schädigung des Nervus axillaris ist die aktive Abduktion des Arms geschwächt oder aufgehoben, und die Schulterkontur kann infolge einer Atrophie des Deltamuskels abflachen.
17. Közvetlenül a deltaizom alatt található a deltaizom alatti nyálkatömlő (bursa subdeltoidea), amely rendszerint összefügg a vállcsúcs alatti nyálkatömlővel. – Unmittelbar unter dem Deltamuskel liegt der Deltaschleimbeutel (Bursa subdeltoidea), der gewöhnlich mit dem Schleimbeutel unter dem Akromion verbunden ist.
18. E nyálkatömlők csökkentik a súrlódást a deltaizom, az acromion és a felkarcsont nagygumóján áthaladó inak között. – Diese Schleimbeutel vermindern die Reibung zwischen Deltamuskel, Akromion und den über den großen Höcker des Humerus ziehenden Sehnen.
19. Mélyebben négy lapockaeredésű izom ina kapcsolódik szorosan az ízületi tokhoz, és együtt alkotják a rotátorköpenyt. – In der Tiefe verbinden sich die Sehnen von vier am Schulterblatt entspringenden Muskeln eng mit der Gelenkkapsel und bilden gemeinsam die Rotatorenmanschette.
20. Tagjai a tövis feletti izom, a tövis alatti izom, a kis görgetegizom és a lapocka alatti izom. – Zu ihr gehören der Obergrätenmuskel, der Untergrätenmuskel, der kleine Rundmuskel und der Unterschulterblattmuskel.
21. A rotátorköpeny inai felülről, hátulról és elölről ölelik körül a felkarcsontfejet, az ízületi tok alsó része azonban nem kap hasonló izmos megerősítést. – Die Sehnen der Rotatorenmanschette umgeben den Humeruskopf von oben, hinten und vorn, während der untere Teil der Gelenkkapsel keine vergleichbare muskuläre Verstärkung erhält.
22. Összehúzódásuk során a felkarcsontfejet az ízületi árokhoz szorítják, ezért mozgás közben ellensúlyozzák a nagyobb felszínes izmok elmozdító erejét. – Bei ihrer Kontraktion pressen sie den Humeruskopf gegen die Gelenkpfanne und wirken daher während der Bewegung den verschiebenden Kräften größerer oberflächlicher Muskeln entgegen.
23. A tövis feletti izom (musculus supraspinatus) a lapockatövis feletti árokból ered, ina pedig az acromion alatt halad a felkarcsont nagygumójához. – Der Obergrätenmuskel (Musculus supraspinatus) entspringt in der Fossa supraspinata; seine Sehne zieht unter dem Akromion zum Tuberculum majus des Humerus.
24. Tapadása a nagygumó felső benyomatán található, miközben ina felülről összenő a vállízület tokjával. – Sein Ansatz liegt an der oberen Facette des Tuberculum majus, wobei seine Sehne von oben mit der Kapsel des Schultergelenks verwächst.
25. Működésével megkezdi a kar távolítását, majd együtt dolgozik a deltaizommal, miközben a felkarcsontfejet központosítja az ízületi árokban. – Durch seine Wirkung leitet er die Abduktion des Arms ein, arbeitet anschließend mit dem Deltamuskel zusammen und zentriert dabei den Humeruskopf in der Gelenkpfanne.
26. Az acromion alatti szűk térben haladó ín ismételt túlterheléskor könnyen irritálódhat, különösen fej fölött végzett mozgások során. – Die durch den engen subakromialen Raum ziehende Sehne kann bei wiederholter Überlastung leicht gereizt werden, besonders bei Bewegungen über dem Kopf.
27. A tövis alatti izom (musculus infraspinatus) a lapockatövis alatti árok nagy részéről indul, és a nagygumó középső benyomatán tapad. – Der Untergrätenmuskel (Musculus infraspinatus) entspringt am größten Teil der Fossa infraspinata und setzt an der mittleren Facette des Tuberculum majus an.
28. Elsősorban kifelé forgatja a felkart, emellett mérsékelten közelíti, és hátulról stabilizálja a vállízületet. – Er rotiert den Oberarm vor allem nach außen, adduziert ihn zusätzlich in geringem Maß und stabilisiert das Schultergelenk von hinten.
29. A kis görgetegizom (musculus teres minor) a lapocka oldalsó széléről ered, majd a tövis alatti izom alatt halad a nagygumó alsó benyomatához. – Der kleine Rundmuskel (Musculus teres minor) entspringt am lateralen Rand der Scapula und zieht unterhalb des Untergrätenmuskels zur unteren Facette des Tuberculum majus.
30. A tövis alatti izomhoz hasonlóan kifelé forgatja a kart, gyenge közelítőként működik, és feszesen tartja az ízületi tok hátulsó részét. – Ähnlich wie der Untergrätenmuskel rotiert er den Arm nach außen, wirkt als schwacher Adduktor und spannt den hinteren Teil der Gelenkkapsel.
31. Mindkét hátulsó rotátort a lapocka feletti ideg, illetve a hónaljideg látja el: az infraspinatust a nervus suprascapularis, a teres minort a nervus axillaris. – Die beiden hinteren Rotatoren werden vom Nervus suprascapularis beziehungsweise vom Nervus axillaris versorgt: der Infraspinatus vom Schulterblattnerv, der Teres minor vom Achselnerv.
32. Elöl a lapocka alatti izom (musculus subscapularis) tölti ki a lapocka bordák felé néző felszínének lapocka alatti árkát. – Vorn füllt der Unterschulterblattmuskel (Musculus subscapularis) die zur Rippenfläche gerichtete Fossa subscapularis des Schulterblatts aus.
33. Rostjai oldal felé összetartanak, ina az ízület előtt halad, majd a felkarcsont kisgumóján és részben annak taraján tapad. – Seine Fasern konvergieren nach lateral; die Sehne zieht vor dem Gelenk und setzt am Tuberculum minus sowie teilweise an dessen Leiste an.
34. Erős befelé forgatóként és közelítőként működik, miközben elölről akadályozza a felkarcsontfej túlzott elmozdulását. – Er wirkt als kräftiger Innenrotator und Adduktor und verhindert zugleich von vorn eine übermäßige Verschiebung des Humeruskopfes.
35. Beidegzését a felső és az alsó lapocka alatti ideg (nervi subscapulares superior et inferior) biztosítja. – Seine Innervation erfolgt durch den oberen und den unteren Unterschulterblattnerv (Nervi subscapulares superior et inferior).
36. A rotátorköpeny izmai nem pusztán forgatják a felkart, hanem finoman szabályozzák a felkarcsontfej helyzetét valamennyi vállmozgás közben. – Die Muskeln der Rotatorenmanschette rotieren den Oberarm nicht nur, sondern regulieren bei sämtlichen Schulterbewegungen fein die Stellung des Humeruskopfes.
37. Különösen a kar emelésekor fontos, hogy lefelé irányuló összetevőjükkel ellensúlyozzák a deltaizomnak a felkarcsontfejet felfelé húzó erejét. – Besonders beim Anheben des Arms ist es wichtig, dass sie mit ihrer nach unten gerichteten Kraftkomponente dem nach oben ziehenden Anteil des Deltamuskels entgegenwirken.
38. Ha ez az izomegyensúly felborul, a felkarcsontfej közelebb kerülhet az acromionhoz, ami fokozza a tövis feletti ín és a nyálkatömlő terhelését. – Wird dieses Muskelgleichgewicht gestört, kann sich der Humeruskopf dem Akromion annähern, wodurch die Belastung der Supraspinatussehne und des Schleimbeutels zunimmt.
39. A rotátorköpeny sérülése ezért nemcsak bizonyos forgómozgásokat gyengít, hanem a váll teljes mozgáskoordinációját és terhelhetőségét is károsíthatja. – Eine Schädigung der Rotatorenmanschette schwächt daher nicht nur bestimmte Rotationsbewegungen, sondern kann die gesamte Bewegungskoordination und Belastbarkeit der Schulter beeinträchtigen.
40. A deltaizom nagy mozgási ereje és a rotátorköpeny pontos központosító működése együtt teszi lehetővé a vállízület egyszerre kiterjedt és ellenőrzött mozgásait. – Die große Bewegungskraft des Deltamuskels und die präzise Zentrierung durch die Rotatorenmanschette ermöglichen gemeinsam die zugleich weitreichenden und kontrollierten Bewegungen des Schultergelenks.
(aufklappen)magyar
1. A vállízületet körülvevő izmok egyrészt a felkarcsont mozgatását végzik, másrészt aktívan biztosítják a viszonylag sekély ízületi árokban fekvő felkarcsontfejet.
2. Közülük a felületesen elhelyezkedő deltaizom elsősorban a kar nagy erejű mozgásaiban vesz részt, míg a mély rotátorköpeny főként az ízület dinamikus stabilizátora.
3. A deltaizom (musculus deltoideus) vastag, háromszög alakú izomként borítja be a vállízületet, és kialakítja a váll jellegzetes lekerekített körvonalát.
4. Széles eredési területe a vállöv három egymással összefüggő csontos képletét, a kulcscsontot, a vállcsúcsot és a lapockatövist foglalja magában.
5. Elülső, kulcscsonti része (pars clavicularis) a kulcscsont oldalsó harmadának elülső széléről és felszínéről ered.
6. A középső, vállcsúcsi rész (pars acromialis) az acromion oldalsó széléről, a hátulsó, tövisi rész (pars spinalis) pedig a lapockatövis alsó ajkáról indul.
7. A három rész rostjai lefelé és oldal felé összetartanak, majd közös, erős ínnal tapadnak a felkarcsont deltaizom-érdességén (tuberositas deltoidea).
8. Mivel az egyes izomrészek az ízület forgástengelyéhez képest eltérő helyzetben futnak, működésük részben közös, részben egymással ellentétes.
9. A középső rostok legfontosabb feladata a kar távolítása, amelyet körülbelül tizenöt fokos helyzettől kilencven fokig különösen hatékonyan végeznek.
10. A távolítás kezdetét azonban rendszerint a tövis feletti izom indítja el, mert nyugalmi helyzetben kedvezőbb irányban húzza a felkarcsontot.
11. Elöl a kulcscsonti rész a kart előreemeli, befelé forgatja és vízszintes síkban közelíti, különösen akkor, amikor a kar már távolított helyzetben van.
12. Ezzel szemben a tövisi rész hátravezeti és kifelé forgatja a kart, miközben a vízszintes közelítés ellenkező irányú mozgását is támogatja.
13. Ha az elülső és a hátulsó rész egyszerre húzódik össze, forgató hatásuk nagyrészt kiegyenlítheti egymást, miközben a távolítás megmarad.
14. A deltaizmot a hónaljideg (nervus axillaris) idegzi be, amely a hónaljárokból a felkarcsont sebészi nyaka körül hátrafelé halad.
15. Az ideget az arteria circumflexa humeri posterior kíséri, és együtt lépnek át a lapocka, a felkarcsont és a környező izmok által határolt négyszögletű résen.
16. A hónaljideg sérülésekor gyengül vagy kiesik a kar aktív távolítása, a váll körvonala pedig a deltaizom sorvadása miatt ellapulhat.
17. Közvetlenül a deltaizom alatt található a deltaizom alatti nyálkatömlő (bursa subdeltoidea), amely rendszerint összefügg a vállcsúcs alatti nyálkatömlővel.
18. E nyálkatömlők csökkentik a súrlódást a deltaizom, az acromion és a felkarcsont nagygumóján áthaladó inak között.
19. Mélyebben négy lapockaeredésű izom ina kapcsolódik szorosan az ízületi tokhoz, és együtt alkotják a rotátorköpenyt.
20. Tagjai a tövis feletti izom, a tövis alatti izom, a kis görgetegizom és a lapocka alatti izom.
21. A rotátorköpeny inai felülről, hátulról és elölről ölelik körül a felkarcsontfejet, az ízületi tok alsó része azonban nem kap hasonló izmos megerősítést.
22. Összehúzódásuk során a felkarcsontfejet az ízületi árokhoz szorítják, ezért mozgás közben ellensúlyozzák a nagyobb felszínes izmok elmozdító erejét.
23. A tövis feletti izom (musculus supraspinatus) a lapockatövis feletti árokból ered, ina pedig az acromion alatt halad a felkarcsont nagygumójához.
24. Tapadása a nagygumó felső benyomatán található, miközben ina felülről összenő a vállízület tokjával.
25. Működésével megkezdi a kar távolítását, majd együtt dolgozik a deltaizommal, miközben a felkarcsontfejet központosítja az ízületi árokban.
26. Az acromion alatti szűk térben haladó ín ismételt túlterheléskor könnyen irritálódhat, különösen fej fölött végzett mozgások során.
27. A tövis alatti izom (musculus infraspinatus) a lapockatövis alatti árok nagy részéről indul, és a nagygumó középső benyomatán tapad.
28. Elsősorban kifelé forgatja a felkart, emellett mérsékelten közelíti, és hátulról stabilizálja a vállízületet.
29. A kis görgetegizom (musculus teres minor) a lapocka oldalsó széléről ered, majd a tövis alatti izom alatt halad a nagygumó alsó benyomatához.
30. A tövis alatti izomhoz hasonlóan kifelé forgatja a kart, gyenge közelítőként működik, és feszesen tartja az ízületi tok hátulsó részét.
31. Mindkét hátulsó rotátort a lapocka feletti ideg, illetve a hónaljideg látja el: az infraspinatust a nervus suprascapularis, a teres minort a nervus axillaris.
32. Elöl a lapocka alatti izom (musculus subscapularis) tölti ki a lapocka bordák felé néző felszínének lapocka alatti árkát.
33. Rostjai oldal felé összetartanak, ina az ízület előtt halad, majd a felkarcsont kisgumóján és részben annak taraján tapad.
34. Erős befelé forgatóként és közelítőként működik, miközben elölről akadályozza a felkarcsontfej túlzott elmozdulását.
35. Beidegzését a felső és az alsó lapocka alatti ideg (nervi subscapulares superior et inferior) biztosítja.
36. A rotátorköpeny izmai nem pusztán forgatják a felkart, hanem finoman szabályozzák a felkarcsontfej helyzetét valamennyi vállmozgás közben.
37. Különösen a kar emelésekor fontos, hogy lefelé irányuló összetevőjükkel ellensúlyozzák a deltaizomnak a felkarcsontfejet felfelé húzó erejét.
38. Ha ez az izomegyensúly felborul, a felkarcsontfej közelebb kerülhet az acromionhoz, ami fokozza a tövis feletti ín és a nyálkatömlő terhelését.
39. A rotátorköpeny sérülése ezért nemcsak bizonyos forgómozgásokat gyengít, hanem a váll teljes mozgáskoordinációját és terhelhetőségét is károsíthatja.
40. A deltaizom nagy mozgási ereje és a rotátorköpeny pontos központosító működése együtt teszi lehetővé a vállízület egyszerre kiterjedt és ellenőrzött mozgásait.
(aufklappen)német
1. Die das Schultergelenk umgebenden Muskeln bewegen einerseits den Oberarmknochen und sichern andererseits aktiv den in der relativ flachen Gelenkpfanne liegenden Humeruskopf.
2. Von ihnen ist der oberflächlich gelegene Deltamuskel vor allem an kraftvollen Bewegungen des Arms beteiligt, während die tiefe Rotatorenmanschette hauptsächlich der dynamischen Stabilisierung des Gelenks dient.
3. Der Deltamuskel (Musculus deltoideus) bedeckt als dicker, dreieckiger Muskel das Schultergelenk und bildet die charakteristische gerundete Kontur der Schulter.
4. Sein breites Ursprungsgebiet umfasst drei zusammenhängende knöcherne Strukturen des Schultergürtels: das Schlüsselbein, die Schulterhöhe und die Schulterblattgräte.
5. Sein vorderer Schlüsselbeinanteil (Pars clavicularis) entspringt am vorderen Rand und an der Oberfläche des lateralen Drittels der Clavicula.
6. Der mittlere Schulterhöhenanteil (Pars acromialis) entspringt am lateralen Rand des Akromions, der hintere Grätenanteil (Pars spinalis) an der Unterlippe der Spina scapulae.
7. Die Fasern der drei Anteile konvergieren nach unten und lateral und setzen anschließend mit einer gemeinsamen kräftigen Sehne an der Tuberositas deltoidea des Humerus an.
8. Da die einzelnen Muskelanteile in unterschiedlicher Lage zur Rotationsachse des Gelenks verlaufen, wirken sie teilweise gemeinsam und teilweise gegensätzlich.
9. Die wichtigste Aufgabe der mittleren Fasern ist die Abduktion des Arms, die sie besonders wirksam von etwa fünfzehn bis neunzig Grad ausführen.
10. Den Beginn der Abduktion leitet jedoch gewöhnlich der Obergrätenmuskel ein, da er den Humerus aus der Ruhestellung in einer günstigeren Richtung zieht.
11. Vorn hebt der Schlüsselbeinanteil den Arm nach vorn, rotiert ihn nach innen und adduziert ihn in der Horizontalebene, besonders bei bereits abduziertem Arm.
12. Demgegenüber führt der Grätenanteil den Arm nach hinten und rotiert ihn nach außen, wobei er auch die entgegengesetzte Bewegung zur horizontalen Adduktion unterstützt.
13. Kontrahieren der vordere und der hintere Anteil gleichzeitig, können sich ihre Rotationswirkungen weitgehend ausgleichen, während die Abduktion erhalten bleibt.
14. Der Deltamuskel wird vom Achselnerv (Nervus axillaris) innerviert, der aus der Achselhöhle um den chirurgischen Hals des Humerus nach hinten zieht.
15. Der Nerv wird von der Arteria circumflexa humeri posterior begleitet; gemeinsam durchqueren sie die von Schulterblatt, Humerus und benachbarten Muskeln begrenzte viereckige Lücke.
16. Bei einer Schädigung des Nervus axillaris ist die aktive Abduktion des Arms geschwächt oder aufgehoben, und die Schulterkontur kann infolge einer Atrophie des Deltamuskels abflachen.
17. Unmittelbar unter dem Deltamuskel liegt der Deltaschleimbeutel (Bursa subdeltoidea), der gewöhnlich mit dem Schleimbeutel unter dem Akromion verbunden ist.
18. Diese Schleimbeutel vermindern die Reibung zwischen Deltamuskel, Akromion und den über den großen Höcker des Humerus ziehenden Sehnen.
19. In der Tiefe verbinden sich die Sehnen von vier am Schulterblatt entspringenden Muskeln eng mit der Gelenkkapsel und bilden gemeinsam die Rotatorenmanschette.
20. Zu ihr gehören der Obergrätenmuskel, der Untergrätenmuskel, der kleine Rundmuskel und der Unterschulterblattmuskel.
21. Die Sehnen der Rotatorenmanschette umgeben den Humeruskopf von oben, hinten und vorn, während der untere Teil der Gelenkkapsel keine vergleichbare muskuläre Verstärkung erhält.
22. Bei ihrer Kontraktion pressen sie den Humeruskopf gegen die Gelenkpfanne und wirken daher während der Bewegung den verschiebenden Kräften größerer oberflächlicher Muskeln entgegen.
23. Der Obergrätenmuskel (Musculus supraspinatus) entspringt in der Fossa supraspinata; seine Sehne zieht unter dem Akromion zum Tuberculum majus des Humerus.
24. Sein Ansatz liegt an der oberen Facette des Tuberculum majus, wobei seine Sehne von oben mit der Kapsel des Schultergelenks verwächst.
25. Durch seine Wirkung leitet er die Abduktion des Arms ein, arbeitet anschließend mit dem Deltamuskel zusammen und zentriert dabei den Humeruskopf in der Gelenkpfanne.
26. Die durch den engen subakromialen Raum ziehende Sehne kann bei wiederholter Überlastung leicht gereizt werden, besonders bei Bewegungen über dem Kopf.
27. Der Untergrätenmuskel (Musculus infraspinatus) entspringt am größten Teil der Fossa infraspinata und setzt an der mittleren Facette des Tuberculum majus an.
28. Er rotiert den Oberarm vor allem nach außen, adduziert ihn zusätzlich in geringem Maß und stabilisiert das Schultergelenk von hinten.
29. Der kleine Rundmuskel (Musculus teres minor) entspringt am lateralen Rand der Scapula und zieht unterhalb des Untergrätenmuskels zur unteren Facette des Tuberculum majus.
30. Ähnlich wie der Untergrätenmuskel rotiert er den Arm nach außen, wirkt als schwacher Adduktor und spannt den hinteren Teil der Gelenkkapsel.
31. Die beiden hinteren Rotatoren werden vom Nervus suprascapularis beziehungsweise vom Nervus axillaris versorgt: der Infraspinatus vom Schulterblattnerv, der Teres minor vom Achselnerv.
32. Vorn füllt der Unterschulterblattmuskel (Musculus subscapularis) die zur Rippenfläche gerichtete Fossa subscapularis des Schulterblatts aus.
33. Seine Fasern konvergieren nach lateral; die Sehne zieht vor dem Gelenk und setzt am Tuberculum minus sowie teilweise an dessen Leiste an.
34. Er wirkt als kräftiger Innenrotator und Adduktor und verhindert zugleich von vorn eine übermäßige Verschiebung des Humeruskopfes.
35. Seine Innervation erfolgt durch den oberen und den unteren Unterschulterblattnerv (Nervi subscapulares superior et inferior).
36. Die Muskeln der Rotatorenmanschette rotieren den Oberarm nicht nur, sondern regulieren bei sämtlichen Schulterbewegungen fein die Stellung des Humeruskopfes.
37. Besonders beim Anheben des Arms ist es wichtig, dass sie mit ihrer nach unten gerichteten Kraftkomponente dem nach oben ziehenden Anteil des Deltamuskels entgegenwirken.
38. Wird dieses Muskelgleichgewicht gestört, kann sich der Humeruskopf dem Akromion annähern, wodurch die Belastung der Supraspinatussehne und des Schleimbeutels zunimmt.
39. Eine Schädigung der Rotatorenmanschette schwächt daher nicht nur bestimmte Rotationsbewegungen, sondern kann die gesamte Bewegungskoordination und Belastbarkeit der Schulter beeinträchtigen.
40. Die große Bewegungskraft des Deltamuskels und die präzise Zentrierung durch die Rotatorenmanschette ermöglichen gemeinsam die zugleich weitreichenden und kontrollierten Bewegungen des Schultergelenks.